ვინტაჟური მექანიკური პატეფონი (გრამაფონი)
პატეფონი XX საუკუნის პირველი ნახევრის ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული მუსიკალური მოწყობილობა იყო, რომელმაც დიდი გრამაფონები ჩაანაცვლა კომპაქტური ზომითა და ჩაშენებული რუპორით. სახელი ფრანგი ძმების, შარლ და ემილ პატეების კომპანიის („Pathé“) სახელიდან მომდინარეობს — სწორედ მათი კონსტრუქციები დაედო საფუძვლად ამ ტიპის პორტატულ აპარატებს.
აპარატი მუშაობს სრულიად ავტონომიურად, ელექტროენერგიის გარეშე: ზამბარის მოქოქვა დატრიალებულ დისკზე გადასცემს მოძრაობას, ხოლო ნემსი ფირფიტის ღარებიდან მიღებულ რხევებს მემბრანას გადასცემს და ხმას აძლიერებს. შიგნით მოთავსებულ ფირფიტაზე ჩანს საბჭოთა სტანდარტის (ГОСТ 5289-56) აღნიშვნა, რაც 1956 წლის შემდგომ პერიოდზე მიანიშნებს. ასეთი პატეფონები 1950-იან წლებამდე აქტიურად გამოიყენებოდა სახლებშიც და ღია სივრცეებშიც, სანამ მათ ელექტროფონები ჩაანაცვლებდა.
ნაწილობრივ მუშა მდგომარეობაშია; კორპუსსა და სახელურს ეტყობა დროისა და ძველი გამოყენების კვალი.
ინფორმაცია მოძიებულია და აღწერა დაწერილია ხელოვნური ინტელექტის მიერ
გატანა მხოლოდ საწყობიდან